شناسایی بیماران گوارشی در معرض خطر پوکی استخوان، گامی مهم در پیشگیری از شکستگی‌هاست
دکتر سید فرشاد علامه، فوق‌تخصص گوارش، با تأکید بر اهمیت توجه به سلامت استخوان در بیماران مبتلا به بیماری‌های گوارشی گفت: برخی بیماری‌های مزمن دستگاه گوارش می‌توانند از طریق التهاب مزمن، اختلال در جذب مواد مغذی، کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی و نیز عوارض برخی داروها، خطر کاهش تراکم استخوان و شکستگی‌های ناشی از شکنندگی استخوان را افزایش دهند.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ دکتر فرشاد علامه در بیست‌ویکمین سمینار «تازه‌های پوکی استخوان» که 29 و ۳۰ مهرماه ۱۴۰۵ به میزبانی مرکز تحقیقات استئوپروز پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران در سالن همایش بیمارستان میلاد برگزار شد، با اشاره به ارتباط میان بیماری‌های گوارشی و سلامت استخوان، بر ضرورت شناسایی بیماران در معرض خطر و ارزیابی به‌موقع وضعیت استخوانی آنان تأکید کرد.
وی با بیان اینکه برخی بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن کبدی، سیروز، بیماری‌های کلستاتیک کبد و اختلالات سوءجذب روده‌ای بیشتر در معرض کاهش تراکم استخوان و شکستگی قرار دارند، افزود: شناسایی عوامل خطر، بررسی سابقه شکستگی‌های ناشی از ضربه خفیف و انجام سنجش تراکم مواد معدنی استخوان در بیماران واجد شرایط می‌تواند به تشخیص زودهنگام و پیشگیری از عوارض جدی کمک کند.
دکتر علامه همچنین بر اهمیت بررسی علل زمینه‌ای کاهش تراکم استخوان تأکید کرد و گفت: بر اساس شرایط بالینی بیمار، ارزیابی‌هایی مانند اندازه‌گیری سطح کلسیم، فسفر و ویتامین D، بررسی عملکرد کلیه و سایر آزمایش‌های مرتبط می‌تواند در شناسایی اختلالات مؤثر بر سلامت استخوان نقش داشته باشد. در بیمارانی که احتمال ابتلا به بیماری سلیاک مطرح است، انجام آزمایش‌های سرولوژیک اختصاصی و در صورت لزوم بررسی‌های تکمیلی، بر اساس نظر پزشک، برای تشخیص دقیق اهمیت دارد.
این فوق‌تخصص گوارش با اشاره به نقش برخی داروها، از جمله کورتیکواستروئیدها، در افزایش خطر پوکی استخوان و شکستگی خاطرنشان کرد: در بیمارانی که به مصرف طولانی‌مدت این داروها نیاز دارند، ارزیابی خطر شکستگی و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه اهمیت ویژه‌ای دارد. در این بیماران، باید با نظر پزشک از کمترین دوز مؤثر دارو برای کنترل بیماری استفاده شود و در صورت امکان، با توجه به شرایط بالینی، گزینه‌های درمانی جایگزین مورد بررسی قرار گیرند. قطع یا کاهش خودسرانه این داروها توصیه نمی‌شود.
وی در ادامه، اصلاح کمبودهای تغذیه‌ای، تأمین کافی کلسیم و ویتامین D متناسب با نیاز بیمار، فعالیت بدنی مناسب، پیگیری وضعیت استخوان بر اساس میزان خطر و آغاز درمان اختصاصی پوکی استخوان در بیماران واجد شرایط را از اقدامات مهم برای کاهش خطر شکستگی دانست.
دکتر علامه در پایان تأکید کرد: توجه به سلامت استخوان باید بخشی از مراقبت جامع از بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن گوارشی باشد؛ زیرا شناسایی به‌موقع عوامل خطر، بررسی علل زمینه‌ای و مداخله مناسب می‌تواند به کاهش عوارض و حفظ کیفیت زندگی این بیماران کمک کند.
ارسال نظر